سایت افشا : آ قای علی تهرانی با این استدلال کار محمد را توجیه کرده است که قتل عام او حکم خدا بوده است. این حرف او را میتوان بصورت زیر فرمولیزه کرد.

1- خدایی وجود دارد.

2- اگر خداوند دستور حکمی را بدهد انجام آن حکم اخلاقی است.

3- خداوند برای محمد پیامهای خصوصی میفرستاده است و محمد پیامبر خدا بوده است.

4- خدا به محمد دستور داده است که محمد 700 نفر را در یک روز سر ببرد.

5- کشته شدن 700 نفر به دست محمد اخلاقی بوده است.

روشن است که هیچکدام از این موارد مورد توافق نیستند و اگر آقای علی تهرانی قصد گفتمان و بحث را دارد باید همواره از روی باورهای مشترک استدلال کند. اگر علی تهرانی میخواهد اخلاقی بودن قتل عام و نسل کشی پیامبر اسلام را نشان دهد باید هر 5 گزاره بالا را اثبات کند، و اگر چنین نکند، هیچ کار مفیدی انجام نداده است. اگر علی تهرانی قصد داشت به این نوشتار پاسخ دهد من به او این تخفیف را میدهم که تنها یکی از این گزاره ها، یعنی گزاره 3 را اثبات کند (بقیه گزاره ها را فعلاً درست فرض میکنیم).

حدائق : ۲۴. همچنان که گذشت سایت افشا در اثر بی دقتی گمان کرده است ما قانون مند بودن اعدامها در اسلام را نشان حقانیت اسلام گرفته ایم ! و ابتدا اثبات حقانیت آن را مطالبه کرده و در این جا مبانی اثبات حقانیت آن اعدامها را هم برای ما یافته و چیده است . و گفتیم که آن پاسخ تنها برای این بود که بگوئیم در اسلام ملاک اعدامها مهم است ٬ نه شمار آنها .

اما این که آموخته است که برای اثبات یک ادعا باید ابتدا مبانی و مقدمات آن اثبات شود ٬ جای بسی خوشحالی است ! گر چه در کشف و چیدن همین مقدمات هم ـ چنان که خواهید دید ـ دچار اشتباه شده .

حقیقت این است که نقطه ی درست پذیرش یا رد باورها و دستورات اسلام ٬ همان اثبات وجود خداست و پس از آن گام به گام می توان به اثبات دیگر معارف و قوانین اسلام پرداخت و الا مسلمانان و غیر مسلمانان همواره با یکدیگر جنگ و جدال خواهند داشت .

مثلا نامسلمان به همان اعمال اندک قدرت در جهاد ابتدائی اشکال کرده و خواهد گفت : « اگر ملتی به هیچ وجه نخواهد حتی شهروند حکومت اسلامی باشد ٬ چه ؟! و چرا مرتد باید مجازات شود ؟! سب پیامبر اسلام حدأکثر باید مجازاتی در حد دشنام به انسانهای دیگر داشته باشد ٬ نه حکم نامتناسب اعدام ! و  و چرا در زنائی که دو طرف با میل خود انجام داده اند و به کسی ستمی نکرده اند ٬ مجازات در نظر گرفته شده است ؟! و ...»

در این جاست که مسلمانان می کوشند با بیان فایدهای احکام اسلام ٬ آنها را معقول و پسندیده و انسانی نشان دهند اما مگر می توان از همه ی احکام ٬ چنین دفاع کرد ؟! مسلماً نه !

بنابراین ما برای اثبات درستی و حقانیت اسلام و آموزه ها و دستورات آن ٬ آن راه را چندان کارآمد نمی دانیم و هماره به چینش درست هرم عقاید توجه می کنیم و برآنیم که اگر وجود خدا برای کسی ثابت شد ٬ حقانیت و درستی همه ی معارف و دستورات اسلام ٬ یکی پس از دیگری ثابت خواهد شد .

مثلا اگر ثابت شد که خدا وجود دارد و برای خودش حقوق و مرزهائی قرار داده که یکی از آنها دوری از زنا و ارتداد و سب رسول الله است ٬ دیگر کسی نمی تواند اشکال کند که زنای غیر عنف چرا مجازات دارد ؟! زیرا خیلی راحت به او خواهیم گفت : چون خدا برای خودش در این جا حقی قرار داده و چون او آفریدگار و مالک انسانهاست ٬ پس حق دارد چنین قوانینی برای مملوک خود بگذارد .

علاوه بر آن ٬ اگر کسی این حقی را که خدا برای خودش قرار داده ٬ ظالمانه بداند ٬ چون رستاخیز و دوزخ راقبول کرده ٬ عاقلانه است که از زنا در هر حال دوری کند و  انسان گرائی او چنین حکم می کند که برای چنان لذتی ٬ خود رادچار چنان عذابی نکند .

چندبار از حضرت آیة الله بهجت ^{دام ظله} در کلاس درس شنیدیم : پدری که ناجور [ =کافر ] بود ٬ در هنگام مرگ به فرزندان خود می گفت : « در برابر مسلمانان تا می توانید ٬ منکر وجود آفریدگار شوید زیرا اگر در همین مسأله کوتاه بیائید و شکست بخورید ٬ آنان می توانند همه ی اسلام را به شما بقبولانند و برای درستی اش دلیل بیاورند ٬ حتی این مسأله ی جزئی را که مرد در وضو ء باید ابتدا از پشت آرنج آب بریزد و زن از درون آرنج » !

بنابراین بنده نیز همین راه را درست می دانم و ابتدا به اثبات وجود خدا ( با یک دلیل نقد و یک دلیل نیمه نقد ) خواهم پرداخت . 

اثبات وجود و صفات خدا

 راه اول : برهان علامه طباطبائی ( بهترین و ساده ترین شکل برهان صدّیقان ) : نفی و نابودی به واقع هستی راهی ندارد . پس واقع هستی ذاتاً واجب است .

چرا هستی نفی ونابودی را نمی پذیرد ؟ زیرا اگر معتقد شویم که اصل واقع و هستی ٬ « واقعا » نابودی و بطلان دارد ٬ پس معتقد شده ایم که اصل واقع ٬ « واقعا » باطل است ! پس باز خودمان « واقع » را ثابت کرده ایم !

و اگر معتقد شویم که اشیا ء ٬ موهوم یا مشکوک هستند ٬ پس معتقد شده ایم که اشیا ء در نظر ما « واقعا » موهوم یا مشکوک هستند ! پس باز « واقع » را خودمان با انکارمان ثابت کردیم ! ( حاشیه ی علامه طباطبائی بر الحکمة المتعالیة ٬ ج ۶ ٬ ص ۱۴ )

به همین سادگی وجود خدا ثابت شد !

اکنون تنها کافی است به همان هستی واجب الوجود توجه بیشتری کنیم تا صفات او را با توجه به همان واجب بودنش کشف کرده و بهتر و بیشتر بشناسیم .

مثلا موضوع گزاره ی ما « هستی بحت و صرف و مطلق » بود ٬ پس « واحد » هم باید باشد ( یعنی شریک نمی تواند داشته باشد ) . و چون واجب الوجود از همه جهات واجب است ٬ پس جسم نخواهد بود ( زیرا جسم  ٬ مرکب است و مرکب به اجزای خود نیازمند است ) . و چون جسم نیست ( یعنی مجرد است ) پس عالم است ( زیرا علم یعنی همان حضور . و هر مجردی نزد خود حاضر است ). و چون عالم است پس قادر هم هست ( زیرا قدرت یعنی مبدأیت فاعل مختار برای کاری که ممکن است انجام دهد ) . و چون مرتبه ی وجودی او بالاترین مرتبه است ( زیرا واجب واحد ٬ بی انتهاست ) پس قدرت او هم بی نهایت است .

و همین طور هر چه در همان گزاره ی نخست بیندیشیم و دقت کنیم ٬ صفات او را بیشتر و بهتر خواهیم شناخت . همچنان که اگر صفات یافته شده را مورد تحلیل قرار دهیم ٬ می بینیم که برخی از آنها عبارت دیگری از برخی صفات دیگر است . مثلا بینا و شنوا بودن ( که درباره ی خدا گفته می شود ) یعنی همان عالم بودن و خالق بودن او هم ٬ یعنی همان خصوصیت ظهور و تجلیات فعلی آن ذات واجب .

می بینید که نقد نقد است ٬ نه سحر کردیم و نه جادو !

راه دوم : برهان فطرت ( یا ندای درون ٬ یا الهام یا وجدان ) : این برهان ٬ نیمه نقد است . من آن را معرفی کرده و یکی از راه های شناخت خدا به وسیله ی این برهان را نیز بیان می کنم و همچنین دو ویژگی شناختی که از این راه به دست می آید را نیز خواهم گفت اما برای تام شدن آن ٬ نیمه ی دیگر را خود شما خوانندگان گرامی باید بیاورید و اگر چنین نکنید ٬ باید پذیرفت که این برهان ٬ تام نیست و وقتی تام نباشد ٬ اصلا برهان نیست !

در این برهان ٬ تنها « توجه و تنبه » داشتن ما به خدا کافی است تا ما او را بشناسیم . کافی است که « نشانه ها و گواه ها » ی او را بنگریم و وجود او را تصدیق کنیم .

و یکی از راه های توجه کردن این است که به یاد بیاوریم مثلا در سخت ترین لحظات عمرمان ٬ آیا نقطه امیدی در درون خود یافته ایم ؟ آیا این شناخت برای ما دست داده است که کسی ما را دوست دارد و می تواند ما را از آن سختی رهائی دهد ؟ اگر چنین تجربه ای داشته اید ٬ خواهیم گفت آن شخص ٬ همان خداست .

دقت کنید : در این برهان من به شما چیزی را « تلقین » نمی کنم بلکه تنها « توجه » می دهم . اگر پس از توجه کردن ٬ وجود چنان کسی را تصدیق نکردید ٬ قبول می کنم که این برهان دیگر برهان نیست .

این راه دو ویژگی دارد : یکی این که به رغم این که عمومی و قابل بیان برای همه ی انسانهاست اما انسانها در پیمودن این راه ٬ در یک درجه از استعداد نیستند ( مانند هر کار دیگری ) . برخی خیلی زود و بی آن که کسی به آنان توجه دهد ٬ خودشان پی به وجود خدا می برند و برخی ٬ نیاز به تنبه دارند .

دومین ویژگی این راه این است که برای برخی از انسانها گزارش درست دادن از آنچه یافته اند ٬ ممکن نیست و هر جمله ای در معرفی خدا بگویند ٬ تقریبا غلط خواهد بود . یعنی خدا را یافته اند اما نمی توانند نه خود او را و نه صفات او را برای کسی اثبات کنند .

و اگر کسی تعجب کند که چگونه ممکن است ما چیزی را بشناسیم اما نتوانیم آن را وصف کنیم ؟! کافی است توجه کند که چنین شناختهائی در عالم ٬ نمونه های دیگری هم دارد . مثلا  معرفت و محبت نوزاد به مادرش یکی از این شناختهای شگفت است . نوزاد در همان هفته ها و ماههای نخست زندگی ٬ نه می تواند سخنی بگوید و نه می داند اساسا سخن گفتن چیست ؟ اما مادر خود را می شناسد و با دیدن او آرام می شود و لبخند می زند با این که حتی نمی داند لبخند چیست و حتی نمی داند که خودش در حال لبحند زدن است . او تنها « بهجت و سرور » را با دیدن مادرش می یابد و بی اراده لبخند بر لبانش ظاهر می شود . مادرش را می شناسد در حالی که حتی نمی داند شناختن یعنی چه ؟! ( چه رسد به این که بخواهد آن را توضیح دهد ! ) اما ما با دیدن آن منظره ها می فهمیم که او این شناخت را دارد .

این مثال برای این بود که هم بگویم چنین شناختهائی ( که حتی شناختی هم درباره ی آن شناخت در مرحله ی نخست نداریم ) وجود دارد و هم بدانیم که اگر کسی ادعا کرد خدا را از این راه شناخته ٬ دست کم بفهمیم به چه شناختی دست یافته است ٬ گر چه نمی تواند آن را درست توضیح دهد و هر چه بخواهد بگوید قابل نقد و اشکال است .

اشکالات افشائیان در رد دلایل اثبات خدا

گفتیم که اثبات خدا پایه ی اصلی و نقطه ی آغاز اثبات همه ی باورهای ادیان و اسلام و شیعه است و اگر وجود خدا روشن شود ٬ قادر خواهیم بود تا پایان آموزه های اسلام و شیعه را اثبات کنیم . از این رو جا دارد به برخی از اشتباهات فاحشی که عهده دار این موضوع در سایت افشا (= اردشیر پاینده ) مرتکب شده ٬ اشاره کنیم :

حدائق : ۲۵. وی در تقریر برهان فطرت ٬ یکی از نشانه های امر فطری را به عنوان تقریر خود برهان نوشته ! و سپس اشکال کرده که « اثبات خدا از این راه ٬ نه عمومیت مکانی دارد و نه زمانی . علاوه بر این که بت پرستی و گاو پرستی و ... ٬ دلیلی بر نقض این برهان است » ! و سپس آن را بیان دیگری از برهان « میل درونی » دانسته و تقریبا حاصل « تلقین و عادت » گرفته است !

در حالی که اولا نشانه های امر فطری ٬ خود امر فطری نیست ثانیا تاریخ نشان می دهد که از زمانی که بشر بوده ٬ وجود خدا ( یا امر قدسی ٬ یا هر آنچه خدا می پنداشته ) در باور وی جا داشته است ثالثا بت پرستی و گاو پرستی دلیل نقض این برهان نیست زیرا در اثر توجه و تنبه ناقص و ضعیف ٬ طبیعی است که برخی انسانها ٬ خدا یا مجرای صفات او را با آن موجودات اشتباه بگیرند و تنها باید توجهات درستی به آنان داد و خطای اعتقادشان را برای آنان بیان کرد . رابعا این برهان چه ربطی به « میل درونی » دارد ؟! در برهان فطرت مستقیما خدا شناخته می شود و قوام آن به توجه دادن است اما در برهان میل درونی به پرستش ٬ با استدلال روبرو هستیم . خامسا در برهان فطرت توجه و تنبه می دهیم ٬ نه تلقین و تعوید . و روشن است که تا متعلق آنها روشن نشود ٬ نمی توانیم درباره ی توجهی یا تلقینی بودن آن ٬ داوری کنیم . 

حدائق : ۲۶. وی به برهان امکان و وجوب نیز اشکال کرده و نوشته است : الف : موجود بودن چیزی که ذاتا ممکن است ٬ الزاما نیاز به عامل خارجی ندارد ! ب : عدم قطعیت برخورد مثلا الکترونی که به سمت پرده ای پرتاب می شود ٬ دلیل رد این برهان است ! ج : اگر واجب الوجود هم در فلسفه ثابت شود ٬ با خدای ادیان ( که صفاتی مانند توانائی و دانائی دارد و ... دارد ) فاصله دارد ! د : علاوه بر این که اثباتی برای غیر این جهانی بودن خدا یا خارج از این جهان بودن آن واجب الوجود ندارد !

یعنی با کمال تأسف نفهمیده است که اشکال اولش از عدم درک معنای ممکن است . اگر کسی وجود ممکن را بپذیرد ٬ یعنی وجود موجوداتی که در تحقق و هستی خود به علتی غیر از خود محتاج اند ٬ پذیرفته است . یعنی توجه نکرده است که آن قضیه ٬ « به شرط موضوع » است و برای رد آن ٬ موضوع را حذف کرده ! به زبان ساده ٬ مانند این است که من بگویم : « دوچرخه ٬ دوچرخ دارد» و او بگوید : « نه ! دوچرخه الزاما دوچرخ ندارد » ! در حالی که اگر از دوچرخ داشتن دوچرخه دست بکشیم ٬ دیگر حکمی که درباره ی گزاره ی من باشد ٬ صادر نشده است . اشکال دومش هم برخاسته از این است که میان گزاره های علوم طبیعی و فلسفی خلط کرده است . در فلسفه از « وجود مطلق و مسائل مربوط به آن » بحث می شود ٬ نه از « عوارض موجودات » اشکال سومش هم ناشی از این است که نمی داند پس از اثبات واجب الوجود در فلسفه ٬ کار در همان جا متوقف نخواهد ماند ! بلکه با ژرف اندیشی در همان واجب الوجود ٬ صفات آن را هم  ـ یکی پس از دیگری ـ کشف خواهیم کرد . مثلا همچنان که گذشت ٬ چون واجب الوجود عقلا باید از همه ی جهات واجب الوجود باشد ٬ پس مجرد است ( زیرا جسم به اجزاء خود نیازمند است ) و چون مجرد است ٬ عالم است و ... همین طور دیگر صفات آن واجب الوجود را کشف می کنیم . اشکال چهارمش اشک ریزتر از قبلی هاست ! مگر ما مسلمانان گفته ایم خداوند خارج از این جهان است ؟! آنچه اسلام می فرماید این است که خدا درون اشیاء است اما نه به آن معنائی که چیزهای دیگر در درون هم هستند . و بیرون از اشیاء است اما نه به آن معنائی که چیزی ٬ بیرون از چیز دیگر قرار می گیرد .(نهج البلاغة ٬ خطبه ی نخست و  تصنیف غررالحکم ٬ ص ۸۲ ٬ حدیث ۱۲۸۲ )   بلکه به معنائی که در  شروح این جملات و کتابهای عرفانی و کلامی و فلسفی می بینید . و مگر ما گفته ایم که خداوند در این جهان نیست ؟! مدعای ما این است که خدا در جهان است اما جهان و جهانی نیست .

همچنان که می بینید ٬ مشکل اصلی این مرد افشائی در این جا ٬ در نفهمیدن معنای « امکان فلسفی ( که همان یکسان بودن نسبت ماهیت ممکن ٬ با وجود و عدم است ) » می باشد و آن را به معنای « امکان عرفی » گرفته است !

حقیقت این است که برهان امکان و وجوب ٬ از نظر این جانب مخدوش است اما نه با این اشکالاتی که سایت افشا در اثر نفهمیدن آن ٬ بیان کرده است ! و گرچه بزرگان فرموده اند :« مصلحت نیست که از پرده برون افتد راز » اما بگذارید بنده در این جا سر نخی از اشکال اساسی این برهان را بسان هدیه ای به خوانندگان گرامی بدهم :اصلا چیزی به نام ممکن در عالم نیست . آنچه هست ٬ واجب است و بس .  « سخن در پرده می گویم ٬ چو گل از غنچه بیرون آی »     

 حدائق : ۲۷. اشتباه بزرگ دیگر سایت افشا در این زمینه ٬ این است که چند سخن سست و استدلال غلط را که ( بیشتر از سوی نویسندگان غربی و مسیحی ) به عنوان برهان اثبات وجود خدا مطرح شده ٬ در سایت خود قرار داده و کوشیده است با رد و ابطال آنها وجود خدای واقعی را رد کند .

و چون ما ( مسلمانان ) آن سخنان را بی ربط به اثبات خدا و نادرست می دانیم و اساسا برهان نمی دانیم ٬ هیچ ترسی از رد و ابطالشان نداریم ! بلکه عالمان شیعه خود پیش از سایت افشا در رد آن استدلالها کتاب نوشته اند ( مانند کتاب « تبیین براهین اثبات وجود خدا » ٬ از آیة الله جوادی آملی ) و فرقشان با سایت افشا در این است که عالمان شیعه ابتدا آن ـ به اصطلاح ـ برهانها را خوب فهمیده اند و سپس با ادله ای محکم رد کرده اند اما سایت افشا نه آن ـ به اصطلاح ـ برهانها را خوب فهمیده است و نه ردیه های درست و محکمی بر آنها نوشته ! ( برای نمونه اول می توانید « برهان اخلاقی » را از دائرة المعارف فلسفی ٬ ج ۵ ٬ ص ۳۸۱ و ۳۸۲ و آنچه سایت افشا به این نام نقل کرده ٬ مقایسه کنید و برای نمونه ی دوم مقایسه کنید میان نقد آیة الله جوادی آملی بر آن ٬ در کتاب « تبیین براهین اثبات وجود خدا ٬ ص ۲۶۹ تا ۲۷۷ با آنچه سایت افشا در رد این ـ به اصطلاح ـ برهان گفته است ) .

حدائق : ۲۸. گفتنی مهم دیگر در این جا این است که کتاب آیة الله جوادی ـ همان گونه در سایت افشا می بینید ـ به دست افشائیان رسیده است و آنان می دانند که ما سخن از « مفهوم اخلاقی » و ... را اصلا برهان اثبات وجود خدا نمی دانیم اما چرا آنها را به عنوان براهین برای ما و خطاب به ما نقل می کنند ٬ جای درنگ هوشمندانه ای دارد .

اگر سایت افشا می خواهد خدای فانتزی مسیحیت تحریف شده را رد کند ٬ می تواند مخاطب خود را آنان قرار داده و با استفاده از کتابهای عالمان شیعه این کار را بکند اما اگر می خواهد منکر خدای واقعی ( الله ) شود ٬ راهش این است که مثلا ابتدا برهان علامه طباطبائی را خوب بفهمد و سپس ببیند آیا توان ابطال آن را دارد یا نه !

مگر این که افشائیان بخواهند با این کارشان ( یعنی رد ادله ی سست مسیحیان برای خدای موهومشان و سپس القای این که خدای واقعی را ابطال کردند ) سر مسلمانان کلاه بگذارند !

حدائق : ۲۹. خوب است ادامه دهم که موضع ما درباره ی آنچه برهان اثبات خدا نامیده شده ٬ این است :

ـ برهان نظم : اگر این عالم منظم است ٬ تنها نشان می دهد که اگر خدائی داشته باشد ٬ این عالم او ٬ منظم است ! تنها همین ! اما نه وجود خدا را اثبات می کند و نه حتی نشان می دهد همه ی آفرینش او منظم است ٬ تا بتوان مطالب دیگری را هم از آن فهمید .

ـ برهان علیت : این برهان زیربنای همه ی برهانهاست و خود به تنهائی هیچ خدائی را ثابت نمی کند .

ـ برهان احساس وجود خدا ٬ تجربه ی دینی ٬ حس پرستش و ... : اگر این براهین نام گذاری غلطی یا تقریر غلطی از برهان فطرت باشد ٬ که ما توضیح درست و میزان برد آن برهان را گفتیم اما اگر سخنانی از مقوله ی وعظ و خطابه باشد ـ که از پاره ای بیانهای آنها چنین چیزی فهمیده می شود ـ برهان نبودنشان جای تردید ندارد .

ـ سخنانی هم که به عنوان برهان مفهوم اخلاقی ٬ وجودی آنسلم ٬ حرکت و سکون ٬ اتقان آفرینش ٬ مردم پسند بودن ٬ اجماع عام و ... ٬ برای اثبات وجود خدا آورده اند ٬ هیچ کدام خدا را اثبات نمی کند . ( برای آشنائی با نارسائی آن استدلالها می توانید کتاب « تبیین براهین اثبات خدا » را بخوانید ) .

حدائق : ۳۰. اما مایلم این سخن سایت افشا را به خاطر بسپارید که در رد ـ به اصطلاح ـ برهان علیت و در مقام انکار آورده است : « ما عادت داریم این گونه انتظار داشته باشیم که هر چیزی نیاز به علت داشته باشد ... علت نمی تواند جهان شمول باشد بعضی چیزها را نمی دانیم . بعضی چیزهای شگفت انگیز وجود دارد » تا سپس ببینید که در مسخره کردن و رد معجزات رسولان ٬ چگونه همین سخنان خود را ( که غلط هم هست ) فراموش کرده و چون علتی برای معجزه نمی شناسد ٬ منکر وجود آن می شود ! ( طرفه آن است که ما ـ که معجزه را باور داریم ـ هیچ گاه اصل علیت را هم منکر نمی شویم ! اما کسی که اساسا منکر اصل علیت است ٬ در معجزات دنبال علت می گردد ! )

حدائق : ۳۱. اشتباهات افشائیان در انکار خدا بیشتر از این حرفهاست . مثلا از قول مسلمانان گفته است : « خدا به این دلیل که مجرد است بی علت است » ! یا « چون خدا ازلی است ٬ علت ندارد » ! در حالی که هیچ مسلمان درس خوانده ای چنین سخنان سراپا غلطی را نمی گوید . همچنان که هیچ گاه سخن از « انفجار بزرگ » را ـ که مرحله ای از آفرینش است و نه آغاز آن و نه پایانش ـ بسان برهانی برای اثبات خدا نمی گیرد و معلوم نیست سایت افشا به چه انگیز ه ای چنین ادعاهائی کرده است .

 ... این است خداشناخت حقیقة ترحم انگیز سایت افشا ! « تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل » وقتی خدائی که آنان ردش می کنند ٬ موجودی خیالی و بافتنی است ٬ دیگر چه توقعی می توان داشت  که معارف دیگر اسلام ( مانند وحی و ... ) را بخوبی بفهمند ؟!

حدائق : ۳۲. اما مقدمه ی دومی که سایت افشا آن را خواسته است : پیش از پاسخ آن ٬ دو خطایش را گوش زد کنم : اول : این مقدمه منطقا باید پس از مقدمه ی سوم می آمد چرا که راه رسیدن به پاسخش پس از اثبات نیوت و معاد است . دوم : و پس از اثبات نبوت و معاد هم ٬ باید با زبان دین و اصطلاحات آن سخن گفت . ( بویژه با توجه به این که واژه ها در این جا بار بسیار مخصوصی دارند )  و در اسلام آنچه را سایت افشا در این جا « اخلاقی » خوانده است ٬ « واجب » می نامند .

اما پاسخ ٬ خیلی ساده است : پس از اثبات خدا و نبوت و این که خداوند در صورت انجام ندادن واجباتش ٬ به صراحت گفته که  سرپیچان از فرمانش را به دوزخ می برد ٬ چه می توان کرد ؟! اگر دستورات واجب خدا را انجام ندهیم به دوزخ می رویم . به همین راحتی !

اثبات پیامبری حضرت محمد ^{صلی الله علیه و آله}

حدائق : ۳۳. پیامبران افرادی بودند که ادعا می کردند از سوی خدا به آنان وحی می شود ( یا به تعبیر سایت افشا : پیامهای خصوصی برای آنان فرستاده می شود ) . آنان آموزه ها و دستوراتی برای ما بیان می کردند از ما می خواستند که آن معارف را فهمیده و باور کنیم و آن دستورات را ـ که دستور خداست ـ در زندگی به کار بریم و می افزودند که اگر از آنان پیروی نکنیم رستاخیزی هست که در آن جا به عذابهای سخت دوزخ گرفتار خواهیم شد و اگر پیروی کنیم به بهشتی با لذتهای بی پایان خواهیم رسید . ^{( البته خودمان هم با اندیشه در ویژگی همان واجب الوجود می توانستیم به اصل معاد هم برسیم اما حالا فرض کنیم سخن از معاد را هم از زبان پیامبران می شنویم ) .}

راه اول : معجزه

 انسانهای هم عصر پیامبران هم که خود با خدا در تماس نبودند که بدانند آیا پیامبران راست می گویند یا نه . اما یک راه بسیار معقول و خردمندانه برای پی بردن به درستی ادعای آنان داشتند و آن ٬ این که از مدعیان پیامبری بخواهند کارهائی که انجام آنها در قدرت هیچ کس « جز یک قدرت بی انتها » نیست ٬ انجام دهند . ( چون در اثبات وجود خدا برایشان ثابت شده بود که خداوند نیروی بی حد و مرزی دارد ) و این درخواست بسیار معقول هر انسان آزاده ای است . زیرا ادعای پیامبران ( یعنی تماس با خداوند که قدرت بی پایان است ) هم بسیار بزرگ بود !

و این کار را هم می کردند و با این امتحانها پیامبران واقعی را از مدعیان دروغگو تشخیص می دادند و آنان که حقیقت جو بودند ٬ به پیامبران ایمان می آوردند و آنها که نمی خواستند ایمان بیاورند ٬ پیامبران را متهم به جادوگری می کردند !

پیامبر اسلام نیز از سوی معاصران خود مورد امتحان قرار گرفتند و انواع و اقسام معجزات را از ایشان خواستند و رسول الله نیز به همه ی آن درخواستها پاسخ مثبت دادند .

بیشترین عددی که برای معجزات حضرت محمد ^{صلی الله علیه و آله} نوشته اند ٬ ۴۴۴۰ معجزه است ( مناقب ابن شهر آشوب ٬ ج۱ ٬ ص۱۴۴ ). این معجزات از پیروی کردن جمادات و گیاهان و حیوانات از ایشان بود تا به سخن در آوردن آنها و سخن گفتن با آنها یا اخبار غیبی از گذشته و حال و آینده دادن و شفادادنهای بسیار و به سخن درآوردن مردگان و جوشاندن چشمه ی آب و سیر کردن گروه فراوانی با غذائی اندک و ... (بحارالانوار ٬ ج ۱۷ ٬ ۳۶۷ تا ۴۲۱ و ج ۱۸ ٬ ص ۲۳۳ و ج ۱۹ ٬ ص ۱۳۰ و ج ۲۷ ٬ ص ۲۶۵ و ج ۲۲ ٬ ص ۳۷۴ تا ۴۲۱ ) . تا آنجا که کتابهای مستقلی هم تنها درباره ی معجزات ایشان نوشته اند .

معجزات رسول الله را می توان به دو بخش کلی تقسیم کرد : یک : معجزاتی که زمان آنها سپری شده است . دو : معجزه ی جاویدان ایشان که هم اکنون نیز در میان ماست و به تفصیل درباره ی آن سخن خواهیم گفت .

بخش اول را نیز می توان به دو قسمت تقسیم کرد : اول : معجزاتی که به تواتر به ما رسیده و در نتیجه برای ما یقین می آورد که ایشان پیامبر خدا بودند . دوم : معجزاتی که گزارش هر کدام از آنها به تواتر به ما نرسیده اما از مجموع آنها این موضوع یقینی به دست می آید که از پیامبر اسلام یقینا معجزاتی سر می زده ٬ پس ایشان ٬ واقعا پیامبر بودند . ( مانند این که هر کدام از بخششهای حاتم به شکل متواتر به ما نرسیده اما حاصل همه ی آنچه از وی در این زمینه نقل شده ٬ نشان می دهد که او یقینا بخشنده بوده است ) .

پیش از ادامه ی سخن درباره ی معجزات ٬ لازم است برای آن دسته از خوانندگان گرامی که نمی دانند گزارش متواتر یعنی چه ؟ و چرا خبر متواتر یقین آور است ؟ توضیحی عرض کنم : شاید برخی از شما تا کنون به مکه نرفته باشید و کعبه را به چشم خود ٬ از نزدیک ندیده باشید اما یقین دارید که چنین شهر و چنان بنائی وجود دارد . این یقین چگونه برای شما حاصل شده است ؟ شمار بسیار زیاد افرادی که این موضوع را به شما گفته اند و در کتابهای گوناگون خوانده اید و می بینید که هر سال گروهی در موسم حج به آن جا می روند و می آیند و عکسها و فیلمهائی نیز از آن جا دیده اید و احتمال نمی دهید که آنها ساختگی و مونتاژ باشد . پس به تواتر بری شما ثابت شده است که کعبه وجود دارد .

خبر متواتر هم ٬ یعنی گزارشی که افراد فراوانی ( هر کدام با سند خود ) آن را نقل کرده اند به گونه ای که برای شما یقین شده که آنان اشتباه نکرده اند و با هم تبانی و هماهنگ نکرده اند که به شما دروغ بگویند .

یکی از معجزاتی که به شکل متواتر برای ما نقل شده است ٬ دو نیم کردن کره ی ماه به درخواست مشرکان و کافران قریش بود که رسول خدا هم آن درخواست را پذیرفتند و با فرمان و اشاره به حضرت علی ^{علیه السلام} این کار را انجام دادند و گروه بسیاری ( از شیعیان و سنی ها ) آن را نقل کرده اند و گزارشش متواتر است . برخی از افرادی که آن را خود دیده و نقل کرده اند ٬ این عده هستند : ۱. حضرت علی ^{علیه السلام} ۲. ابن عباس ۳. عبدالله بن مسعود ۴. جبیر بن مطعم ۵. انس بن مالک ۶. حذیفة بن الیمان ۷. عبدالله بن عمر . البته با مشاهده ی منابع تاریخی ٬ گروه بسیاری خواهید یافت که از خبردهندگان این واقعه ی شگفت می باشند .

خوب است پیش از سخن گفتن درباره ی بزرگ ترین معجزه ی پیامبر اسلام ( که هم اکنون هم در میان ماست ) خلاصه ی واقعه ی دو نیم کردن ماه را هم ٬ بیان کنیم :

هشت سال از آغاز پیامبری حضرت محمد ^{صلی الله علیه و آله} گذشته بود که کافران مکه با خود گفتند : « با این کارهای محمد که حتی ساحران و کاهنان هم نمی توانند انجام دهند ٬ چه کنیم ؟! » پس از مشورت به این نتیجه رسیدند که کاری بسیار بزرگ از ایشان بخواهند و به ذهنشان رسید که چون شنیده اند خورشید برای پیامبران گذشته ٬ از مسیر خود بازگشته است اما ممکن نیست ماه از مدار خود خارج شود یا تصرفی در آن کارساز باشد ٬ از پیامبر بخواهند که ماه را دو نیم کند تا آنان به پیامبری ایشان ایمان بیاورند . نزد رسول خدا آمدند و به ایشان گفتند :« میان ما وخودت آیه و نشانه ای قرار بده ٬ اگر آن را انجام دادی ما به پیامبری ات ایمان می آوریم » رسول الله فرمودند : « هر چه شما می خواهید ٬ بخواهید . من آن را انجام می دهم » . گفتند : « اول همین امشب که ماه کامل است ٬ از پروردگارت ( که ادعا می کنی تو را برای پیامبری برگزیده ) بخواه که آن را دو نیمه کند و به پائین بکشد » . رسول خدا فرمودند : « اگر من این کار را بکنم ٬ شما ایمان می آورید ؟ » گفتند : « بله ! » . این خبر دهان به دهان در میان مردم شهر پیچید و اول شب  ( که برابر بود با ۱۴ / ذوالحجة الحرام / ۵ سال پیش از هجرت ) همه در مسجد حرام و اطراف آن گرد آمدند .  ابولهب و ابوسفیان وابوجهل هم آمدند و رسول خدا را مسخره کردند و گفتند : « سحر و کهانت و نیرنگت امشب کاری از پیش نخواهد برد » . رسول خدا و گروه اندک مسلمانان ابتدا نماز خواندند و سپس رسول الله دعای کوتاهی را به حضرت علی ^{علیه السلام} ( که جوانی ۱۸ ساله بود ) آموختند تا برای دو نیمه شدن ماه بخواند . قریشیان با شنیدن این سخن دوباره خنده ی تمسخرآمیزی کردند و ابولهب گفت : « محمد ٬ علی را جلو انداخته ! لابد برای این که علی جوان است و بی گناه ! » ابولهب جسارتهای بیشتری هم کرد اما به محض آن که دعای حضرت علی ^{علیه السلام} پایان یافت ٬ ماه دو نیمه شد و هر دو نیمه اش ٬ مقداری به پائین آمد . حاضران ابتدا از ترس فریاد کشیدند . یکی ـ دو ساعت ٬ دو نیمه ی ماه در این وضع بود و رسول الله در آن هنگام نام برخی از مشرکان و کافران را می بردند و می فرمودند : « فلان ! شاهد باش ! ... فلان ! ببین و گواه باش ! » . پس از آن کافران گفتند : « دستور بده به جای خودشان برگردند و به هم بپیوندند » . رسول خدا اشاره کردند و دو نیمه ی ماه بالا رفته و به هم پیوستند . 

با دیدن این معجزه همان شب ۶۱۲ نفر مسلمان شدند اما پاره ای گفتند : « عجب جادوگر ماهری هستی محمد ! » . مردی از آن میان گفت : « اگر ساحر باشد ٬ چطور می تواند همه ی مردم را سحر کند ؟! » برخی گفتند : « صبر کن مسافرانی که به شام و یمن رفته اند ٬ باز گردند . اگر آنان هم این چیزی که ما امشب دیدیم ٬ دیده بودند ٬ ما مسلمان می شویم ! » .

 ( مشروح این رویداد و برخی از اسنادش را در کتابهای فراوانی می توانید بخوانید . از جمله : الهدایة الکبری ٬ ص ۷۱ و شرح احقاق الحق ٬ ج ۲۱ ٬ ص ۲۶۵ و البرهان ٬ ج ۴ ٬ ص ۲۵۷ تا ۲۵۹ و مجمع البیان ٬ مجلد ۵ ٬ ص ۲۸۲ و المیزان ٬ ج ۱۹ ٬ ص ۶۰ تا ۶۷ و تفسیر علی بن ابراهیم ٬ ج ۲ ٬ ص ۳۵۰ و تفسیر زید بن علی ٬ ص ۳۹۷ و امالی شیخ توسی و مناقب ابن شهر آشوب ٬ ج ۱ ٬ ص ۱۲۲ و بحارالانوار ٬ ج ۱۷ ٬ ص ۳۴۷ . اهل سنت نیز در کتابهای خود آن را نقل کرده اند . مانند : الدر المنثور و الدلائل و صحیح الترمذی و صحیح مسلم و صحیح بخاری )

توجهات :

یک : ممکن است سایت افشا بگوید : « چنین چیزی محال است ! » . خواهیم گفت : البته که محال است ! اگر محال نبود که معجزه نبود ! مگر کفار مکه آن قدر نادان بودند که کاری غیر محال را برای اثبات وابستگی حضرت محمد ^{صلی الله علیه و آله} به « یک قدرت بی حد و مرز » بخواهند ؟!

اما نکته ی مهم این است که محال دو نوع می باشد : عقلی و عادی . « محال عقلی » حتی از خدا نیز سر نمی زند ! مثلا خدا نمی تواند ۲ و ۳ را به گونه ای با هم جمع کند که حاصل آن ۶ شود ! یا برای خود شریک بیافریند ! اما می تواند همه ی زنجیره ی علتهائی که که ما برای طبیعت می شناسیم به هم بزند و علتهای دیگری را به وجود بیاورد که معلول تازه ای در پی داشته باشند . و مشکل بسیاری از انسانها این است که آن علتها را نمی بینند و نمی شناسند .

شگفت آورتر این که سایت افشا در رد معجزات ٬ آنها را ناقض اصل علیت دانسته و فراموش کرده که در رد دلایل اثبات وجود خدا ٬ خودش عمومیت اصل علیت را نپذیرفته است ! ( با این که ما هم آن اصل عقلی را قبول داریم و هم خدا را با آن اثبات نمی کنیم و هم حتی معجزه را استثنای آن نمی دانیم ) .

دو : ممکن است سایت افشا متواتر بودن این معجزه را نپذیرد اما آیا نمی توان معجزه ی متواتر دیگری برای پیامبر اسلام یا دیگر پیامبران به دست داد ؟! همراه بودن معجزه با پیامبران از متواترات تاریخ بشری  است و پا به پای هم ذکر شده اند . پس اگر کسی معجزه داشتن آنان را رد کند ٬ باید وجود داشتن آنان را هم رد کند . آیا سایت افشا می تواند بگوید حضرت محمد یا حضرت عیسی ^{علیهماالسلام} اصلا وجود خارجی نداشتند ؟!

سه : ممکن است سایت افشا بگوید : « اگر این معجزه راست است ٬ چرا در سرزمینهای هند و روم و چین ... مشاهده نشده است ؟! » خواهیم گفت :

اولا : نقل شده که در هند و ملیپار هم دیده شده و سبب مسلمان شدن برخی از ساکنان آن جا هم گشته است ( بنگرید به : الزام الناصب ٬ ج ۱ ٬ ۲۷۸ و ۲۷۹ ) .

ثانیا : روشن است که افق طلوع ماه در شهرهای مکه و اطراف آن ٬ با افق روم و یونان و مغرب و ... فرق دارد . ماه در آن جا یا دیرتر یا زودتر از حجاز طلوع می کند .

ثالثا : آنچنان که در تاریخ آمده ٬ دو نیمه ی ماه بسیار پائین آمدند و طبیعی است که در شهرهای دور از حجاز دیده نشوند .

رابعا : ثابت نشده که در آن زمان در ایران یا روم رصدخانه ای باشد یا کسی کتابی درباره ی این اتفاقات نادر نجومی نوشته باشد تا اگر خبری از این معجزه در آن نبود ٬ باعث شک در آن باشد .

خامسا : این معجزه تنها در همان روز ۱۴ / ذوالحجة الحرام و در مکه اعلان عمومی شد و یکی ـ دو ساعت هم بیشتر طول نکشید و طبیعی است که مردم مناطق دیگر به آسمان توجه نکرده باشند و این معجزه را ندیده باشند .

سادسا : بسیاری از اتفاقات آسمانی از چشم اختر شناسان هم پنهان می ماند ! یا گروهی آن را نقل می کنند و گروهی دیگر نه . در کتاب نجومی « آسترو نومی پوپولر » ص ۷۸۹ آمده است : « در سال ۱۵۷۹ میلادی ( تقریبا ۹۷۰ قمری ) ناگهان ستاره ی روشنی در میان صورت فلکی کف الخضیب پدیدار شد که از زیر ابر غلیظ می درخشید و در روز هم دیده می شد ! چنان که همه ی مردم آن را می دیدند و حتی آنان اختر شناسان را آگاه کردند ! این ستاره ۴ سال در آسمان بود و پس از آن ناپدید شد » . این را به آن جهت گفتیم تا ادامه دهیم در همان زمان اخترشناسان بزرگی ( مانند ملا عبدالعلی بیرجندی و ملا محمد قاسم گنابادی ) در ایران می زیستند که هیچ گزارشی از این پدیده ی نادر ندادند ! شگفت آورتر این که ملا محمد قاسم با این که در کتاب تنبیهات خود فصلی را به اتفاقاتی اختصاص داده که به ندرت در آسمان رخ می دهند اما هیچ گزارشی از آن ستاره ای که فلاماریون نوشته بود ۴ سال به وضوح در آسمان قابل مشاهده بود ٬ نداده است ! با این که صورت فلکی کف الخضیب در آسمان ایران ابدی الظهور است و همیشه می توان آن را دید ! و نمی توان گفت فلاماریون دروغ گفته است .

و نظایر این موضوع بسیار فراوان است .

سابعا : انصاف باید داد : اگر غیر مسلمانان این معجزه را در کتابی ثبت کرده باشند ٬ آیا دست به انتشار آن « که به سود اسلام است » خواهند زد ؟!  مثلا مسیحیان با « انجیل برنابا » و نسخه های خطی آن چه کردند ؟! همه ی آنها را نابود کردند و همان چند نسخه ی بجا مانده را هم بسیار پنهان می کنند ٬ تنها برای این که ـ به جز دو یا سه جمله ـ همه ی آن کاملا درست است . و در آن نام حضرت محمد ^{صلی الله علیه وآله} و مژده ی آمدن ایشان و ... هست . ( غیر آنان ـ مانند افشائیان ـ که جای خود دارند ! ) .

چهار : با این که اگر اکنون اثری هم از شق القمر بر روی ماه نمانده باشد ٬ جای شکی در آن معجزه نیست اما جالب است بیفزایم که روزنامه ی کیهان ( در تاریخ ۱۴ / ۱۱/ ۱۳۸۲ ٬ ص ۱ ٬ به نقل از خبرگزاری قرآنی ایران ٬ و آن خبرگزاری هم به نقل از پایگاه خبری kuwait chat ) نوشته است : « فضانوردان آمریکائی در آخرین تحقیقات زمین شناسی خود به این نتیجه رسیده اند که کره ی ماه در گذشته به دو نیم تقسیم شده و سپس در یک فعل و انفعال ٬ دوباره به هم پیوند خورده است . این مطلب که در یک میزگرد تلویزیونی و از زبان یک گروه فضائی اعلام گردید ٬ از آن جا آشکار شد که فضانوردان قصد داشتند پرچم آمریکا را بر فراز ماه نصب کنند اما موفق به این کار نشدند . برای جستجوی علت این مسأله ٬ فضانوردان به تحقیقات زمین شناسی روی آوردند و در نتیجه برای آنان روشن شد که کره ی ماه سالها پیش ٬ به دو نیم تقسیم شده و سپس دوباره به هم پیوند خورده است . ... »

اگر این خبر راست باشد ٬ جا دارد اخترشناسان و زمین شناسان مسلمان آن را پیگری کنند و ببینند آیا تاریخ این مسأله با تاریخ ۱۴ / ذوالحجة الحرام / ۵ سال پیش از هجرت مطابق است یا نه . انصاف را که اگر اصل خبر و تطابق آن با زمان آن معجزه درست باشد ٬ آیا چنین خبری که صددرصد به سود اسلام است از سوی غیرمسلمانان منتشر خواهد شد ؟!

( برای مطالعه ی بیشتر درباره ی شق القمر بنگرید به : راه سعادت ٬ ص ۸۷ تا ۹۶ و المیزان ٬ ج ۱۹ ٬ ص ۶۰ تا ۶۷ ) .